İnsan

İNSAN

Düşünüp derince, görüp derince

Derinden derine dalmalı insan

Gidişat manaya yönü verince

Dalıp da hisseyi almalı insan

Hak için gayretle, çalış, çabala

Dönünce emek de, meyveli dala

Fikir şerbetini, süzerken bala

Sohbette lezzeti, bulmalı insan

Yunusça düşünüp, Yunusça gezip

Hayat menzilinde sırları çözüp

Nefsini bağlayıp, nefsini ezip

Selamı pay edip, salmalı insan

Zamanı bulmalı an’ın içinde

Bulmalı birini, bin’in içinde

Sormalı canları, canın içinde

Sevgi pınarından, dolmalı insan

Mertlik hırkasını sırtına giyip

Yolumuz erenler yoludur diyip

Beraber bölüşüp, beraber yiyip

Birlik beraberlik, olmalı insan

Aşılmaz dağlarda, düz olmak vardı

Mazluma ağlayan göz olmak vardı

Gönüllere girip haz olmak vardı

Orada yer bulup, kalmalı insan

Yıllar kadar uzak, an kadar yakın

Yaptığın her işin, olsun yüz akın

İncinme, incitme, bir kulu sakın

Kendi kendisini, bilmeli insan

Yürekten doğmalı, gönül güneşi

Zıttı gerçeğinin, diğer, bir eşi

İcra yapar iken makamda beşi

Kötülükle kini, silmeli insan

Ben benden büyüğüm, cihana sığmam

İğneden geçerim, iğneye değmem

Kulları incitip, boynunu eğmem

Gül gibi yaşayıp, solmalı insan

Bir yol vardır gider, yoldan da öte

Tohum tanesinden, sonsuz nimete

İHLASİ muhtaçtır, daim rahmete

Hakk’ın kapısını, çalmalı insan

Bekir Akbulut           

  02.01 2014