Zemheri

Zemherisindeyim geçen ömrümün
Mevsimler karakış
Ve yol alıyorum kirpiklerinde 
Ses ver ey yar, ses ver!

Hür bulutların, ağlamaklı bakışlarına 
Hüngür hüngür umutlar yolluyorum 
Ve seni arıyorum 
Yere düşmüş her gözyaşında 
Sesime doğru gel yar, sesime gel!

Alacakaranlıklardayım gözlerimin koyuluğunda 
Puhulu sisler içinde yelken açıyorum senli sevdalara 
Dümenin gerisinde,
Rotasındayım yüreğinin 
Ve demir atıyorum şimdi
Konabilecek liman kadar yakınım sana.

Topraklardayım, ayaklarının bastığı 
Sen kokulu esintisi,
Kuşların kanat çırpınışlarıyla geliyor bana
Yakınsın, yaklaştım,
Her an her gün ve her mevsim sana.

Nefesindeyim, yağmurlu
Sokakların selde yüzen yetim çocuğu,
Yaşamaya koşan bir ceylanın 
Ürkek nefesine doğru yüzüyorum 
Nefes al nefes ver ey yar 
Ben geliyorum, nefesine doğru...

Pencerendeyim, soğukluğunda mevsimin 
Bakıyorum buğulu camların ötesinden
Duyuyorum kalbinin atışlarını 
Ve sesinde irkiliyorum, sürdün hasretinin 
Yokluğunda, üşüyorum aç göğsünü
Ey yar sarıl bana, ısıt beni!

Gülbahçendeyim, gözlerinin parıltısında 
Yakınım, yakınsın nefes alışverişimiz kadar
Ve istesem okşayabilirim,
Gül kokunda saçının tellerine...
Oysa hissedebiliyorum 
Mülteciliğimi yaşadığım 
Yatağımda uyruğumun...
HAYATİ UMUT SÖNMEZ