Ve perde kapandı sahnede ikimiz vardık sadece

Karşımızda izleyiciler alkış tutarken

Işıklar da söndürülecek birazdan

Sen savaş kazanmış komutan edasıyla

Mutlu ve dimdik ayaktayken

Ben kaybetmeyen ama kazanamayan emir kulu asker

Yüreğim buruk, kalbim kırık

Bedenim lime lime paramparça olmuş

Bu mutluluk oyunu beni çok yormuş…

 

Meğer ben at gözlüğü ile bakmışım hayata

Yüreğimde senin için kurduğum o kocaman dünyamıza

Nereden bilecektim

Bana yalancı mutluluğu rol biçtiğini

Yüreğindeki mutluluk oyununun son bulacağını

Perdenin kapanacağını

Ve perde kapandı oyun bitti…

 

Daha fazla dayanamam bu oyuna

Bırakın seyirciler alkışlamasın yalandan mutluluk oyununu

Çıkaracağım şimdi salonda olan her kesi

Başımı iki elim arasına alıp

At gözlüklerini çıkarıp bir kenara atıp

Dünya gözüyle bakmalıyım etrafıma

Kendime gelebilmem için yalnız kalmalıyım…

 

Yemin ettim,

Bir daha yalancı mutluluk oyunlarında oynamam

Yanımda da can yakan, ağlatan yalancı sevdalar olmamalı

Delice sevmek rolü vermişler son perdede

Gerçekten rol yapmadım hayatımın uç noktasını yaşadım

 

Öpmenin, dokunmanın rol kesmesi olur mu?

O sahneyi ben yüreğimde hissederek oynadım

Çünkü seni gerçekten çok sevdim

Oysa şimdi sen başka tende gezinirken

Aydınlık dünyama inat karanlığa kapattım kendimi

Zifiri karanlık geceleri daha çok sever oldum

Çünkü karanlık yüzün, sonsuz karanlıklarda kaybolacak

Geceler daha yakın bana karanlık yüzünü görmeyeceğim…

 

İnandım ki kendi yalnızlığımda kaybolsam da

Kendimden başka yarenim yok etrafımda

Hal bu ki ne çok sevmiştim -seni

Hiç hesap etmemişim severken

Meğer yanında olmakla çoktan kaybetmişim değerimi

Benden başka rol arkadaşı bulamadın mı?

Ben yapmacık olamam, soyutlanırım hayattan

Gözyaşı da dökmeyeceğim, döksem de yere düşmeyecek

Senin yüreğine dokunamamışım ki

Gözyaşlarım yüreğine düşsün

Bu deli gönül rol kesmez buna da alışır yavaş yavaş…

 

Aklım mantığım almıyor düşünmekten beynim durdu

Güç kaybediyorum

Elimde tutamıyorum hiçbir şeyi

Her şey bir bir kayıp gidiyor avuçlarımın içinden

Engel olamıyorum

Yüreğimle beynim hançerlerini çekmişler savaş halindeler

 Yaraları derin

Nefes aldığım sürece silinmeyecek

Son nefesimi verene kadar da kapanmayacak

Oynadığın mutluluk oyunu

Nefes aldığım sürece canımı çok yakacak çok…

 

//Arkadaşça uzanan bir ele aşık oldun mu? Neden üzgün olduğumu sorma bana! Sensizliğin resmi mutluluk oyunundan kalan gözlerimdeki bu hüzündür//

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

22.06.2014

‘’Hayat bir sahne ve sen baş rolde

İster susarak oynarsın ister ağlayarak 

Sahne sende’’

Gamze YAĞMUR (Teşekkürler Kuzi)