Söyle Ferhat

Kollarını ne kadar açsan sığmayacağım
Çok eski, volkanik bir dağım

Güneş her sabah arsızca yakar tenimi
Ay dalgasını geçer
Şimşekler oyar gözlerimi

Hiç mi hiç olmazdı telaşım
Bir zamanlar nasıl yüksekti başım
Ne gün kar yağdı
Bitti onmaz telaşım
Eğildi başım
Kimse farketmedi
Gündüz gece
Eridim ince ince

Gizlice

Zaten başım büyüktü
Geldi duyanı duymayanı
Oldum yolgeçen hanı

Senin içinden kaç yol geçti
Ne bilirsin
Ağırıma gidiyor Ferhat
Geçti zamanı

Al git kazmanı !

Dökülürsün pare pare
Benden yol çıkmaz yare

Ferhat kaçırdın fırsatı
Granitten sert oldum
Mermerden katı
Yamaçlarımda gezinir bir hayal atı

Yaz,kış başımda kar
Basma eteğime
Yok artık başka bahar

Hah söyle Ferhat
Ne var ?