Ölümün Rengi

epeyce uzaklaşmış benden alıp gidenler ..

işi gücü bıraktı yelkovan ve akrep

saatler hep sensizliğin arifesi . .

matemin kucağında sabahlıyor gülüşler ..

herşey değişti bir sevdam değişmedi ..

çerçevemde kıyameti andıran bir yağmur ..

ıpıslak kirpiklerimden esinleniyor ..

ve birtek o sana bakışlarım resimleşmedi ..

son dem derler ya hani ?

Benimkiside o hesap işte . .

benzinim bitti..

son kilometreler ..

söyleyemediklerimi söylemek istiyorum

mesela çirkin diye sevdiğim kadın ,

seni ölürcesine seviyorum ..

seviyorum ...

seviyorum ..

seviyorum ...

bugünü son günmüş gibi yaşamak istiyorum ..

son günmüş gibi gözlerinin tam ortasına bakmak ,

saçlarını koklamak ..

ve nabzım duruncaya kadar sarılmak ..

istiyorum ..

boğazımda epeyce yaşlı sözler biriktiriyorum ..

ölümün rengini şu dilsiz kaldırımlara anlatıyorum ..

bembeyaz rüyalarda gör beni

gidiyorum ..

aşk aşk diye yağmaladığın şu kalbimden ..

şehrimden ..herşeyimden ..

her şarkıda hatırlayacaksam seni ,

hiçbir tizi dinlemiyorum ..

ölümün rengini gözlerimde boyuyorum ..

dizlerim çöktüyse yere ne olmuş ?

Ne olmuş ? Senden af mı diliyorum ?

Söylediğin gibi sonu olmayan bir yolculuktu bu ..

ve son yolcu !

Gözlerini kirpiklerine bırakıyorum . .

ve seni içimden seviyorum ..

değişmeyen bir karanlıktı bu ..

gidiyorum ..

küçük bir valiz yüreğimde ..

gidiyorum ..