Keşke Bilseydin

Bilseydin zifiri karanlığımda hüznün dolaştığını
Bilseydin daracık odamda duvarların sıkıştığını
Hülyalarıma girip dolaşanın hep Sen olduğunu
Kalabalık şehirlerde izini aradığımı görecektin.

Görseydin yanağımdan süzülen gözyaşlarımı
Dokunsaydın bedenime, o öpülesi nurlu ellerini
Söyleseydin o şeker şerbet sözlerin varlığını
Kalemlerin seni anlatıp yaşattığını görecektin.

Deli divane olduğumu bilseydin Sen' in için
Haykırışlarımı, Sen' in için tepeleri aştığımı
Sessiz sessiz ağlayıp özüne hayran kalışımı
Ardından çocuklar gibi baktığımı görecektin.

Ay Işığım; yokluğun bendelerinde saklandığımı
O Bal gözlerinden uzak bahçelerde yandığımı
Her yanımın, fırtınalarında edepten utandığını
Ötelerde buluşmanın bile güzelliğini görecektin.

Arasaydın bir kere, Sen' in için nasıl yandığımı
Sözüne hasret kulaklarımın ezelden paslandığını
Özlemin zirvelerde kardan kuleler yaptığını
Teşrifine merak salışımın öyküsünü görecektin.

Murat AYDIN