Tema
Üye Ol Giriş Yap
Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Sesli Şiirler Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Gece Ve Yalnızlığım...

Bu gece hüzünleri topladım sessizce
Kökleri öyle sarmış ki benliğimi
Hücrelerin payına sızılar düşmüş 
Sarıp sarmalamış dört bir yanımı
Ruhumu savururken darağacına 
Zamansız boynuma geçirmiş ipini...
 
 
Hüküm sürerken karanlık
Geceler hakim yine ötelerde 
Ötesi bilinmez sırlar âleminde
Çıkmaz sokakların kör koynunda 
Koca şehir ruhunu teslim etmiş âdeta 
Sarmış gökyüzünü yine mistik yalnızlık...
 
 
 
Karabulutlar yıldızları esir aldı
Öyle delice  esti ki rüzgar 
Gri toz bulutlarını  savurdu ardından
Yalnızlığıma yoldaş oldu bir avuç toz toprak...
 
 
 
Ruhumu sardı kefensiz ölüm
Bir değil; bin parçaya bölünürken tenim
Her parça da ayrı tattım acıyı
Bir tokat yere sererken sesimi
Kulaklarım da çınlar yalnızlık türküsü
Sadece ''sus'' derim titrek bir sesle 
Sessiz ol  ne olur bak ölüm uykuya daldı
Bırak uyusun ki unutsun beni....
 
 
 
Ve sen sevgili !
Yine kazanan sen oldun 
Ben yalnızlığı üzerime çekerken
Sensizlik düştü kıvranan sancılarıma
Ki, terk ettin bu bedeni,
Şimdi hazırladığın zafer çığlıklarını
Dilediğince savur çıkmaz sokaklara
Ben kaldırımlardan kazırım yine 
Toplarım yalnızlığın her zerresini...
 
Polat Tek
07.08.2014

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 4
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Gece Ve Yalnızlığım...

Polat Tek Polat Tek