Sensizliğin Ertesi

Yine günlerden cumartesi
Sensizliğin ertesi
Her yer sus-pus
Siyaha bürünmüş kainat.
Bense,
Günden güne eriyorum
Düşe-kalka
Senden yine sana doğru yürüyorum

Ağustos misali diri diri yanmaktayım
Tesbih ettim adın dilde
Gece gündüz anmaktayım

Ne susturabildim hafakanlarımı
Ne de bastırabildim.
Darbe ürtüne darbe yapmakta her gün her gece
Ne vurabildim,
Ne de,
Sogusuz sualsiz darağaçlarında astırabildim

Hele bir de gece olunca
El-ayak çekilince
Tutar ağrım tutar sancım
İnceden ince

Ne hekim
Ne Lokman bulmadı
Bulamadı derdime çare
Sayende unufağım
Ufağım
Yüreğim pare pare

Gel gayrı n'olur Allah aşkına.
Kurtar beni bu ıstıraptan
Sık kurşunu alnıma
Tam ortasından
Gözün' dahi kırpmadan

Bu savaşın kazananı yok bilesin
Kaybeden biz,
İkimiz.
Bir türlü yetiremedik yarınlara
Yetmedi sevgimiz

Ve yarın Pazar...
Ben yine senli yollardayım bir başıma
Yapayalnız
Perişan.
Yanmak yine bana düştü
Yan yüreğim yan.