Gülümsemelerinin arkasına sakladığın

Buğulu gözlerini gördüm

Delice sevdamızı doyasıya yaşayamamanın

El ele sokaklarda gezememenin

Kırlarda papatya toplayamamanın

Acısını yüreğinde, hüznünü gözlerinde gördüm…

 

Seni delice sevdiğimi bilmesen

Hissettiklerini hissettiğimi anlamasan

Ben hem senli hem sensiz yaşıyorum

Mümkün olsa ellerinden tutup umutların 

Mutlulukların sevinçlerin

Sana getirmez miyim?

Kalkan olmak istemez miyim acılarına hüzünlerine 

Bakmasın gözlerin

Seni anlamadığımı sanarak gözlerime

İşte o an benin bittiğim andır

Sevgi dolu gözlerinde hüznü gördüm…

 

Ben seni öyle sevdim ki

Sevgiyi, aşkı

Saflığı, temizliği

Gerçeği sende gördüm

Seni ölümsüz sevdim.

Sanma ki sırtını yasladığın dağlar yıkılmaz

Gün gelir yıkılmaz dediğin dağlar üzerine gelir 

Biliyorum sen çıkmazlardasın

Gülümseyen gözlerinde hüznü gördüm…

 

Seni sevdim yüreğin sevgi dolu

Bırak kendi kendinle kavga etmeyi

Yüreğin kadar huyun da çok güzel

Vazgeçme sarıl umutlarına sımsıkı

Hayallerine alıp götürecek seni inan kalbine

Yüzüne dökülen saçların gözlerini kapatsa da 

Parıldayan gözlerinde hüzünlü bakışları gördüm 

Vazgeç o hüzünlü bakışlardan sevdiğini hissettir bana

 İnandım sana, çok güvendim delice sevdim

Her ne kadar cesaretin olmasa da birazcık umut ver 

 

Sanma ki seni anlamıyorum, seni senden çok tanıyorum

Sana olan kızgınlığım, kinim bir yana

Göremedin, görmek istemedin belki de yüreğimde ki kocaman dünyanı

Haklısın, ama bilmiyorsun senin gibi olmadan neler hissedeceğimi

Farkında değilsin sen her şeyimsin seninle bütünleştim

Korkmuyorum hiç bir şeyden

Bağımlı yaşamam başkalarına emri vakilere hiç gelemem

Seni yürekten ölesiye sevdim

Böyledir benim sevmelerim ağırdır her yürek taşıyamaz

Sevince de silince de ölümünedir

Seni çok sevmekle hata mı yaptım

Işıldayan gözlerinde hüznü gördüm…

 

//Yaşanmamış zamanları, gözyaşlarıyla ıslanmış kısacıkta olsa yaşadığımız an'ları gözlerinde ki hüzünde gördüm…//

 

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

09.08.2014