Yürek yağmurlarında
yeşilleniyor çeşmi g_özüm

mürekkebe boğuldu damlalar
akıyor çeşmi mavilim

kelimelerime püskürüyor
üzüm danesi çeşmi yeşilim

senli ruh halimden olsa gerek
bitimsiz asi mavi kırmızılarım

alıştı artık kurşun yaralar
çelikten gövdem kurum gibi

seninde hiç eziliyor mu yüreğin
eriyor mu ruhun tenine kömür gibi

yoruldu mu yolların yürüyen ayakların

tozlu zaman ayaklarıma prangalar vursa da

her bir s_özü " amentüm olmuş müthişliğe

bak gör hakikat külü akıtıyor beyazlarım

aman ne olur sıkı tut yüreğimi uçmasın
dökülmesin kan mavisi çizgilerim ellerine

hadi daya yanağını bebek dokunuşuma
birbirine berduş olmuş kırmızılarıma

gayrı su gibi sellerin aşk için aşk akışına yetiş
Nilüfer gemilerim suyuna batmadan yetiş

Gülay GÖKTÜRK