Gece Gece

Ucuzluktan aldım acıları,

Küf tutmuş hayalleri

Ve paslanmış sancıları.

Böyle aniden gece gece,

Şiir olur,

Dökülür hece hece,

Kafiye olur,

Bu büyük bilmece.

Zihnimin karanlığında bir hınzır ürperiş,

Ne kibir bulunur şiirimde,

Ne de gösteriş.

Ruhum bedenime hapsolmuş,

Bu nasıl mahkumiyet?

Aldığım her nefes,

Benliğime serzeniş.

Karanlığa kustum yalnızlığımı,

Beynimin kalbime haksızlığını,

Var olmayan düşlerin ıssızlığını,

Bilirim zamanın hırsızlığını.

Uykunun işgali sürerken bedende,

Tüm kalelerim birer birer düştü bende.

Anılar kuşattı dört bir yanımı,

Yakacaklar yine şirin canımı.

Gecenin kırsalına mahkeme kuruldu,

Geçmişim, acılarım bir bir soruldu,

Faili meçhul umutlar eklendi cezaya,

Müebbet çaresizlik ilam olundu.

Vicdan gardiyan, pişmanlık kelepçe,

Kabul görmedi yaram, asırlık gerekçe,

Kaçıncı temyiz bu, kaçıncı yanış karar,

Alnıma yazılmış o malum dilekçe.