Kalbin Letafetinde Uzlete Ulaşmalıydı

Bazı
İnsanlar beyaz kanlıdır
Evet, ne hazindir ki maalesef
Bizzat böyle bir darboğazın içinde saplanmışlardır

Her
İnsanın kendilerinin nezdinde
Hürriyet hakları olduğuna inanırlar
Yoksa eğer hor ve hakir görerek ruhi sarsıntı yaparlar

Böylesi
Zavallı ve bedbin ruhlu kanlar
Kendi heves ve hevaları adına sınır tanımazlar
Karun havasında ve oldukça pervasız bir çalımla abanırlar

Toy ve taze
Nefesleri avlamayı severler
Her türlü nefsi tatmin aracı görürler, büyülerler
Alaladıkları imkân ve güçlerini erişilmez addedip, vaat ederler

Görsellik
Bakımından, cezp etmek açısından
O kadar ileri giderler ki sanki meşruiyet sahibidirler
Kapital sahiplerini ve devlet görevlilerini etkisiz hale getirirler

Zavallı
Birey olan milletin ferdini
Mahkûm ederek darboğaza sürüklerler
Ölüm ellerinde olsa parlayacak olan yangına körükle giderler

Nemelazımcı
Sırnaşık, pişkinlikte sınırsız olan
Bu kesim marjinallik adına sükse yaparlar
Huzur ve sükûnu bozmak adına, şiddete ve anarşiye saparlar

Oysa
Zaman aynı ritminde
Mekânlar farklı olsa bile, insan anlamda kalmalıydı
Mütemadiyen o heveslerinin zindanında yaşamamalıydı

El hak
Ruhunu anlamalı,
Kalbin letafetinde uzlete ulaşmalıydı
Hakkın sofrasında, halin muhabbetini aşkla solumalıydı

Ne derviş
Ne kemali yet erbabı
Ve ne de ermiş telakkilerinden vazgeçmeden
İnsan iklimine öncelikle azimet mükellefiyeti dikilmeliydi

Umutlar
Toprağın bereketinde
İdrak gayretinle her vakit filizlenmelidir
Ölümün serinliğinde tefekkür rüknü hiç ihmal edilmemelidir

Olur ya
İnsan bu bazen
Yanılacak ve şaşacak ancak hali anlayacaktır
Dost meclislerinde yargıçlık bireyin tekelinde asla olmamalıdır

Her an
Müşavere yapacak
Kalbi üzmeden şefkatini kalbe akıtmalı
Rızayı bari için külfetin güzelliğinde O'nun aşkıyla kucaklaşmalıdır

Mustafa Cilasun