Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

İnsan

İnsan, ya sevince ağlar ya da sevinince ağlar.
İnsan, ya gözü kördür ya da kalbi kördür.
İnsan, bilmez insanı,
değer, kıymeti bulmaz ki bir sözde.
Burnun dikine gider,
görmez gözünün önündekini.
İnsan işte !
Bir bağlama gibi.
Bağlamayı ağlatır,
ama kendini bir türlü ağlatamaz.
İnsan, hep sahip olamadığı şeylere hasret besler.
Yağmur gibi temizdir içi,
ama toprağa düşünce kendini bile tanıyamaz.
İnsan!
Sevmek için yaratıldı.
Sevginin kabını göğüsüne yerleştirildi.
Ama onu sürekli bilerek boş tutuyor.
İşte insan !
Ayarlanmış bir çalar saat gibi.
Kendisini uyandırmak yerine ,
sürekli çevresini uyandırır.
Bir sözle,bir bakışla ya da bir hasretle.
İnsan, sürekli arar aşk denilen şeyi,
İstemeyerek sürüklenir.
Dünya denilen  yolda.
Bazen gözü kapalı çıkar bu yola,
Bazen de kalbi kapalı bir halde düşer bu yola.
İşte insan.................
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

İnsan

Duruk Duruk