Uzaktan da Olsa

Eşlik ederken yalnızlık

Tarumar oldu sefil gönül

Hüzün bulutları yağdırırken efkârı.

Ezeli bir hüsran peyda olmuş

Müstakbel yenilgiler

Çoktan perperişan etmiş.

Yıkımı bir o kadar burkar

Yüreği içten içten,

Sarıp sarmalar korkular

Alışamadım gitti

Yine sensiz yine sensiz.

Nasıl bir döngü ise

Bir o kadar yeknesak.

Kıt kanaat mutluluktu oysa

Uzaktan da olsa

Dön gel anılar

Düşününce ne acı kalır

Ne kahır.

Düz sandığım o yokuş

Gerçek sandığım o suret

Ne varsa beni benden eden

Bu da benim yazgım.

Nöbetler bitimsiz,

Anılar istifsiz

Duraklar boş ve yalnız

Öfke nöbetleri

Ve kırgınlık, yaşananların mirası.

Zikretti kelimeler birer birer

Sığındım gölgelere peyder pey

Tuzaklar dipsiz

O mekânlar öylesine sessiz

Tüm hayaller merhametsiz.

Nifak sokar insanoğlu

Ne arar ne sorar

Var mıdır bu derdin dermanı.

Başı meftun sonu hüsran

Fısıldar adını yıldızlar.

Sorup sormam asla

Gururumdur bana yadigâr

Yürek kan ağlar.

Külfeti hiçliğin

Emsalidir kimsesizliğin.