Çok Görme Meskûn Mezarı Görmeden Geçme

 Ne lafza muhtaç harf, ne hecenin kavlinde bir af
 Bilmem ki gönül niye hicran abadında tuhaf, efkârın ihtişamı ne ferah
 Dert hilkatin temayülünde inşirah, kalbin latifliğinde mümbit bir felah ve refah
 Ne çilenin güftesi elemin katresinde güneşe hasret hakikati, muştuya muhtaç ati aşk

 Alıp götüren zaman, sormadan halini hasreder
 Semada tebarüz eden yıldızlar, ruhumun aidiyetinden firkati lütfeder
 Suya muhtaç nefesin, solumaya tabii hevesin, insan kimliğinden sudur eden halin
 Niyetin asliyesinde gizlenen ferasetin, bahtına umut bağlayan nice gayretin o ülfetin

 Rahlede boyun büktüren ihlâslı teslimiyetin
 Kıraat edilen her sürenin serencamında dile gelen ayetlerin idraki halde
 Ne kadar yaban kalırsan, korkulara kapılarak hayatını karatsan fayda kesp etmez
 Nefesin ana tabi, kalbin sahibiyle kavi, vicdan senasında ve bakir toprağı aşk kokar

 Ne kadar figan etsen, zevkle gününü gün etsen
 Takat tevdi edilen bir sanattır, kalbin inşirahına taraftır, sevdaya ramdır
 Anne niye her nefes için yârdir, şefkati ve hamiyetiyle ferahlatan bir canı revandır
 Korku kim için kardır bühtan niye solduran cenahtır gereksiz hardır ibret aşkı nardır

 Ne talan edilmiş ruhlar, ne yuhalanan zanlar
 Kimler için muteberdir bahtı gazalar, figan ettiren anlar, zulmedilen canlar
 Ne müstekbirin narası, ne arsızlık harı, müstezafların hülyası neye umut bağlar
 Kim için ellerini açarak secdeye kapanıp yanar, canhıraş içinde efkârı sineye bağlar

 Çok görme, meskûn mezarı görmeden geçme
 Derdini anlatamayan, bahtın hülasasını yaşayan, hicrana kanarak ayılan
 Nazarın her perdesinde, kalbin titrettiği vesileler içinde, tabi olunan her ne ise
 Asabiyeti ihata eden rahleyse, tebessüm edip görmeden geç, eğer mukallitlik nitelikse

 Mustafa Cilasun