Hep

Hangi eylül aklımızda kalan

Hüzne bulaştığımız ayda

Acıyla yoğrulan günde

Başlamadan biterse düş

Hep andığında

Ardına bile bakmadan öyle mi

O denli kolay çekip gitmek

Ya benim çektiklerim

Ellerimin boşluğunda

Hep yandığında

Onca süremin arasında

Unutamadıklarımı sorma

Kavurduğunda yazla

Savurduğunda güzle

Hep sandığında

Bağlılığın adına

Hiç olmazsa yılda bir

Tükürmeden yüzüne

El salla barı

Hep kandığında

Tarhana kokusu yayılırken

Çök sofraya bağdaş kurup

Kuş başı kadar us

Kalan ömrüne sıcacık

Hep bandığında

190914denizli