Dudağımda Ağlayan Kırık Cümleler

Ah vuslat nerede isen çık gel bu gönül beni dinler mi

Yüreğimi ayrılık ateşi ile yanıyor bu günler sensiz geçer mi

Dudaklarımda hicran alevi bu günler canan ’sız geçecek günler mi

Ya gel yüreğimi sök al yerinden bu ateş beni kül eyler

Gel ey vuslat benim ömrümde canan ‘sız artık mevsimler gelip geçti

Gözlerimde yârim raks ediyor gel yola düşen gönlümü alda gel

Dudağımda ağlayan kırık cümlelere sen olursun artık derman

Gözlerime gönlüme nakş edilen o yârdir gönlüm anlamaz ferman

Gel yârin suretine bürün de gel sırlı dudaklarına bürün de gel vuslat çiçeğim

Dudağındaki bala doyamadığım yârin gözlerine sözlerine bürün de gel artık

Dilim sustu gönlüm kor alev yanar kalemim yazmaz oldu

Dinle dudaklarımda yârin ismi kor alev yakar oldu dinle

Kokla yârin cemalindeki kokuyu iyice kokla anla beni vuslat

Kara gönlüm toprağa düşmeden yârime kavuştur beni vuslat

O kara toprakta yatar ben toprak üstünde ölü yaşarım

Yüreğime saplanan hançeri gel sen çıkar yerinden

Gel ey vuslatım olacak ecel gel al götür beni yârin yanına

Ayakları yere değdikçe rüzgâr estiren salınarak yürüyen yâre götür beni

Mehmet Aluç