Kadın

                                      Ve yalnızdı kadın...

                                      Mutluluğu aradı çok temiz bir kalple.

                                      Buldum dediği aşkı.
                                      Hırpalarcasına seviyordu  onu,
                                      Bir gün bütün mutlulukları umutları sildi adam.
                                      Hiç dönmeyeceğine ant içti .
                                      Çok mutsuzdu kadın,ağlamaklı gözlerle
                                      Aynaya baktı.
                                      Yüzünün yarısı mutluluk,
                                      Diğer yarısı hüzündü.
                                      Bahar kadar masum gözleri,
                                      Eksik yaşanmış bir aşkın gözyaşları biriktirmişti.
                                      Bir daha sevmeyeceğine söz verdi.
                                      Kimseyi onun yerine koyamayacağını biliyordu.
                                      Dünyanın bu denli acımasızlığını,
                                      Beyaz sandığı yaşamın siyahını unutmuştu onunla.
                                      Oysa karanlığa karalamıştı pembe çizgilerini.
                                      Saftı aşık olmuştu bir kere.
                                      Bir ömür bitmesin dediği sevda bitemezdi.
                                      İncinmişti kadın,
                                      Bulutlarda yaşadığı hayalleri kalbine gömmüştü.
                                      Yalnızlığın kollarında sessizliğe gömülmüştü.
                                      Çok sevdiği aşkını bir ömür seveceğine  söz vermişti.
                                                                                                        

                                                                                                         SEVDEGÖR