Bir Kuru Çelenk

Kitap gibi,defter gibi
İnsan da tükeniyor değil mi

Kaç yüz arar da bir yüz
Sonunda olur yüzsüz
Bir kenara çıkar
Ve yüzünü yıkar

Kaç yüz kalır yüzümüzde
Ve kaç göz gözümüzde
Birer silik resim
Ve bir isim

Sen de kim ?

Der
Ve çeker gider

Yüze gülmek niye peki
Göze girmek ne
Erişmek ne
Ermek ne

Kendi içinde gerçekleşirken ölümün
Kapıları küt diye kapanır gönlün

Tüm simalar kaybolur
Söner ışıklar bir bir
Çıkılır
Girilir
Ha kundak
Ha kabir

Nen varsa savur
Yeni bir dünya kur

Kaybolmasın yüzün
Baktığın yerde kalsın gözün
Canı çıksın yüzsüzün

Kalırken gözün gülde
Kaç yüz eskir gönülde

Ne görüntü
Ne bir renk

Bir kuru çelenk