Ömrüm Zay Oldu

Ben bir gün olsun mutlu olamadım
Ne kaderden yana yüzüm güldü
Nede yardan bir hayır gördüm
Omuzum da inmedi hasret gam yükü
Hep acılardan acılara sürüldüm

Payıma düşmedi zerre kadar hayat
Esef hüsran benden sorulur sahibiyim
Huzur bulamadım dünyada alamadım bir tat
Yarından umudum yok yaşayan ölü gibiyim

Bir milyon derdim var hepsi dermansız
Bir ömür tüketim güneşsiz baharsız
Bir gölge gibi geldim geçtim dünyada
Kadersiz talihsiz bahtsız şansız

Ben kime ne ettim ne zararım oldu
Ömür heybem böyle dert çile doldu
Kimin ahı tuttu felek saçımı yoldu
Kanadı kırılmış kuşa döndüm ömrüm zay oldu

ERDAL SÖYLEMEZ