Karanfilliyken Mahrem Düşler

tahammülsüz,
gözlerimin kaydığı yerlere
gölgene serilmiş güneş
cürmüm var...
düş aralığıma düşüyor
rahatı kaçmış sensizliğim
ah! yâr
limon ekşisi,
sevmediğim.....sevişmediklerim
uzak durur ellerimden
öpüşme zamanları
loş ışıklarıma dingin bilinmeyenlerim

ah! yâr
tabağından yediğim,bardağından içtiğim
belki sonra diyorum
baharda...
seviyor,sevmiyorken papatyalar
kimsenin haberi yokken,
yerime düşürdüğün mendilden
ışıksızlığın mahremiyken kısaltılmış sözler
iç içeyken,
acı veren dil çürüğü
kasımlar allı, güllüyken
karanfilliyken
ten tanışmasıyken,
eğelenmiş parmaklıklarda günah
ah! yâr
yemin billah gel desen
ölümü gör desen
gelesim var...

Demir Mutlugil