Ayrılmayan

Kalbim hızlı hızlı atmaya başladı,
Uyandım.
Yattığım yerden tavana baktım,
Oda karanlıktı
Tavan ise yüksek.
Bir sima belirdi sana benzeyen
Güldüm.
Sen gelmiştin odama,
Penceredeki tülün aralıklarından.
Ayışığı sadece tavanı aydınlatıyordu,
Ellerimi uzattım
Sen de uzattın ellerini
Ama birleşmedi,
Ellerimiz.
Sen de gülüyordun bana uzaktan,
Tıpkı, görüp de tutamadığım yıldızlar gibi
"Neden?" dedim "Tutamıyorum ellerini,
sana sarılamıyorum?"
Dedin ki: "Biz ayrıldık unuttun mu?"
Bize bizden kalan tek birleşmiş
Kalbimiz var
AYRILMAYAN!...