İsyankar Oldum

Sevda yağmurları yağdırmıştın sağanak sağanak

Sen benden uzaklaşıp yağmurlar da kesilince

Ansızın yalnızlık düşmeye başladı lapa lapa yüreğime

Sevdayı çeken bilirmiş

Sevmenin çilesini çekmeden

Sevmeyi sevilmeyi öğrenmek çok zormuş

Kopsun şimdi kıyamet yüreğimde isyanım sanadır yar…

 

Ağlamaktan göz pınarlarım kuruyup

Göz altlarıma torba torba isyan dolarken

Saçlarım ağarmaya yüz tuttu.

Yürekler dayanmasa da hasretine özlemlerine bir şeyler engel oluyor

Yemin etmiştim isyan etmemeye.

Sürükledin uçurumun kenarına ha düştüm ha düşeceğim

Yağmurlar da kıskanır oldu gözyaşlarımı

Hüzünlenince sanki alıp gitmek istercesine yağıyor durmadan

Kopsun kıyamet içimde

İsyanım gözyaşlarımı kıskanan yağmurlaradır

 

Ne hüznüm biter ne de günlerdir yağan yağmur

Aldım hüznümü de pencere kenarına

Gözyaşlarım yağmura karışırken

Dua ederim her yağmur damlasında özlemler bitsin

Ruhum sensiz ölüme susamış

Cehennem ateşinde yanmaya razı bedenim

Karanlıklarda kalan, dertleri kederleri çeken benim

Kopsa kıyamet ne çıkar.

Sensizliğe…

Özlemlere…

Bizi ayıran yollara isyan ederim…

 

Ey şafakla birlikte doğan güneş

Doğma artık isyanım sanadır kopsun kıyametim

Doğacaksan batıdan doğ yok et aciz ruhumu

İsyan ettirmeden kurtar

Yak kavur bedenimi

Utançtan kızarmasın yanaklarım huzurunda yanarken

Hiçbir şeyin anlamı yokmuş

Gün be gün eriyip yok olup giden bir canım var

Eriyip yok olsa da canım tek düşüncem içimdeki can kırıkları

Onlar da dağıtmıyor kafamda ki karanlık bulutları

Kopsun kıyamet ben kayboluşuma isyan etmeden

Kopsun kıyamet…

Mustafa KARAAHMETOĞLU

18.09.2014/Ankara