Beşi Bir Yerde Mutluluk

Kanatsız kuşlardı

Esaretin kovuğundan kaçan

Usulca ve eşkâli belirsiz

Kimliklerdi kıyı köşelerde

Serzenişi bitimsiz.

Biraz kin saklı idi

Bir o kadar öfke

Sevginin haşmetinde yüzen

Tarifi ihtimal dışı

Sıradanlıktan nasibini almamış.

Evet, suçtu

Suçluydu o

Bihaber görünse de

Emsalsiz kim varsa rol çalan.

Saadeti huşu içinde

Uzak nefretin can yakan

O hezimeti

Ve inanılmaz yakın

O naif yürek

Işığına maneviyatın.

Cümle kuş özgür

En az kanat açmışken

Mavi ufka

Kanatları bembeyaz

Bir gelin kadar beyaz

Hayaller duvak

Beşi bir yerde mutluluk

Olabildiğince uzak

Kâfir yalanlar

Dört dönerken yanı başında.

Mahcup bir tedirginlik

Baki geçmişten

Bir huzme ışık kadar yakın ve yalın

Sığınmışken hayallere

Altında o kırık kanadın.

Ne çare ey gönül

Tek kahramanı

O bitimsiz romanın;

Aşk kadar gerçek

İnsan kadar anlaşılmaz

Süslü maskelerin

Yürek burkan tınısı.