Yine Yeniden Hayatın Ta Kendisi

Sessizliğin kerameti derinden dokunan

El yordamı ile vardığım son nokta,

Sessiz ve yadsımadan benliği

Olabildiğince naif bir sevgi

Kabuğumdan sızan.

Nedenli nedensiz âşık olduğum

Uzaklardan soluduğum

Bir nefes kadar gerçek

Ve hayatın can damarı

Akan kan kadar gerçek ve kırmızı.

Son damlasına kadar üstelik

Ve çekmeden aşktan elimi…

Tutanaklarda kayıtlı tüm söylemler

Yürekte saklı gizemli varlığın

Belki varsın hatta hiç doğmamış

Güneş kadar gizemli ve imkânsız

Sevmekten nasıl geçerim

Geçmeden kendimden

Geçen zamana inat

Aşka âşık her dem.

Gök kadar mavi ve ulaşılmaz

Olsa da hayaller

Umudu yitmeden gönlün

Ve yitip gitmeden

Adım atmadan eşiğinden ahretin.

Net ve berrak zihnim

Hiç olmadığı kadar yakınında

İlahi gücün

Elini çekse de kayıp ruhlar

Tüketemediğim şu ümitler.

Gecenin kıskacı

Bir mengene gibi

Yeri geldi mi

Yeni doğan bebeğin o çelimsiz sesi

Ana gibi sıcak

Kadın gibi doğurgan

Çınar kadar dik ve asil

Ah hayat, nasıl bir duygusun ki

Alamam gözlerimi senden.

Feryadım göklere

Yankılar ulaşır uzaklara

Aynada gördüğüm o akis

Yine yeniden hayatın ta kendisi.