Edebiyat ve Kültür Platformu
Bedel
Ben ağlarken bile sen hep güldün.
Çünkü;
Gülmek bana değil
En çok sana yakışıyordu.
Sarı saçlarına aklar düştüğünde,
Beyaz tenin buruştuğunda,
Hatta,
Çakır gözlerin çukurlarına çekildiğinde bile,
Sen yine güleceksin.
Bu defa,
Mutluluktan değil,
Ağlayamadığın için.
Beni bir defa öldürdün.
Ya sen !
Ben yaşadıkça,
Her gün defalarca öleceksin.
Kahrından için için güleceksin.
Bir bedeli olmalı her şeyin
Değil mi ?
Ben ne bedeller ödedim
Ödettin bana.
Şimdi sıra sende,
Kolay değil,
En zor olanı gelsin sana.
Candan düşmek ne demekmiş
Candan düş de gör.
Ben,
Can kırıklarımı sarıyorum,
Sardım çok şükür.
Sen,
Saramayasın yaralarını
Derman da bulamayasın detlerine.
Hayrını görüp
Sefasını süresin.
Cana canan ne demek
Belki anlarsın.
Kuytu geceleri çok iyi bilirim,
Çok ağladım.
Sen de bilip
Benim gibi sen de ağlarsın.
Ölümü bile özleyeceksin
Ama ölemeyeceksin.
Bundan böyle,
Ben ağladıkça sana gülmek haram
Gülemeyeceksin.
Halis Kandemir
Bedel başlıklı yazı Halis Kandmr tarafından
22.10.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
