Yalnızlığın İlacı

Demli bir bardak çay ne de iyi geliyormuş meğer yalnızlığa
Bir bardak bir bardak daha içiyorken ardı ardına

İlaç gibi geliyordu kanayan yüreğime
Dumanında acılarımı  var gibi üfledim 
Uğurladım sanki bütün hepsini  sonsuzluğa 
Bağırdım ardından gidin dönmeyin  bir daha bana geriye
Sımsıcaktı tuttuğum bardağım ne güzel yüreğim gibi
Bir yorgunluk çöktü yorgun  yüreğime gözlerime
İçtikçe ıstttı içimi  sımsıcak demli çayım 
Yüreğimde demleniyordu artık  bütün derdim kederim
Herkes bıraksada beni dedim  
Sen bırakma beni ey demli çayım