Nöbetçi Şair

Dededen kalmış ,eski bir binadan bozma yurdun giriş katı.
Kızlar arkadaşlarıyla , ben eski bir radyoyla paylaşıyorum odamı
Ranzanın üzerine yerleştirdiğim tablolar,karton kutular dolusu
Arşivlenmeyi bekleyen dosyalar ve giyip çıkarttıklarım...

Gece yarısını çoktan geçmiş vakit
Bir el kalemi tutuşturuyor elime beni sıcak yatağımdan kaldırıp,
Yaz diyor...durma yaz...
Sözcükler kıvrak danslarını yapmaya başlıyorlar
Yavaş yavaş ak kağıdın üzerinde
Sadece kalemi tutuyorum ben,
Yarı uyukluyorum pek farkında değilim yazdıklarımın...
Bir kez daha farkına vardığımsa,kalabalıklar içindeki yalnızlığım...
Şirin bir kedim olaydı keşke sevgiyle sarılacağım...

Geceleri sevemez oldum,esmer,ürkütücü yalnız geceleri,
Şarkıları söyleyemez oldum sensiz mahur hüzzam nihavend şarkıları
Üzerime üzerime gelmeye başladı dört duvar bir başına sevgisiz...
Gönül sazımın tellerini titretip ,bana şiirler yazdıran
Özel bir ruh ,bir can var en azından...buna da şükür

Ankara,Ekim 2009