Bakara

Debisi zayıf fısıltılara katılır

Nehirler gibi denize doğru akarak

Bir dev dalga  yırtar bağrını

Sıfır noktasında patlar çığlık

Masumiyet, bir buz kütlesi

Işığa vurunca kendini

Kristal ki rengarenk

Tırnak içinde geçilir "kısas"

Dönüşür damlalarla

Eriyerek

Bakara'da geçer şimşek

Bir anda yanar gözler

Şaşkın, ürkek

Altından süt sağanlar

Günler kırkını çıkarıncaya dek

ilk düğmeden başlayarak kilitlenir gömlek

Sessizdir çamur tufan sonrası

Madenler ten uyuşmazlığı çekmez

Birebir örtüşür Adem'le mayası 

Nasır tutar kül rengi ufuklar

Kısırlaşan mezralarda nefesi terler kısrakların

Çan seslerini emer gök 

Ellere sıkıştırılan

Mührü hiç açılmaz sarı zarfların

Bakara'da tutuşturulur ateş

Alevler pervaneleri cezbetmez

Bir parça etle dirilir ölü

Sürüler Tek Bir 'e şahitlik etmez

Ümit Seyhan