Yetmeliydi Oysa

Kıvrıla kıvrıla dönen tüm o yolların nazarında

Elim hayaline her dokunduğunda

Elem bir keder nükseder derinden

Son dedim, bu son

Rehaveti sessizliğin

Çöreklenmişken bağrıma…

Oysa ölüm olmalıydı ket vuran

Ta ki kıyamet kopana kadar.

Yıllar mıdır devrik

Hüzün müdür katık

Bir tek ben miyim kırık.

Yüz müdür dönük

Ya da sözler mi bitik…

Yetmeliydi oysa

Yetebilmeliydi sevda

Dumanı tüterken

Sevginin yetebileceği gibi.

Romanlardaki nice kahraman

Nazı niyazı insanın

Tek kişilik bir döngüsü

Bu seyri seferin

Ve son kez gördüğüm

O meş'um gün…