Ayaz Vurur Gül Uslanır

Ayaz vurur gül uslanır

Yağmur yağar güz sonrası

Bir kıvılcım düşer eteklerine mazinin

Saçlarımda is kokusu

Çeker götürür adımlarım

Karşımdadır kız kulesi

Bakıştıkça koyulaşır yalnızlık

İkimizde başımızı dik tutarız

Paylaşmayız nedense

Martıların çığlıkları acıdır

Benzer annemin yarına ekmek yok

Diyen sesine

Yutkunurum yenilmişliği

İşte tam böyle

Islak kaldırımlarda titrer ışıklar

Öfkesini alıp  çekip giderken bulutlar

Kalır gökyüzünde bir kaç sönük  yıldız

Ey mehtap sizde mi  göçmen kuşların

Vaadine kandınız

Gün toplanır açılır tezgahlar

Bağırır taze balık diye  bir satıcı

Oh  be ben yokum  bu kavgada artık derken

Yığılır bir yanıma varoşta ki çocuklar

Kaldıramam

Hicran bir makamda geçer gece

Utangaçlıktır biraz  alaturkalık

Nasıl desem

Hani aşka yeterdi ya

Bir dilim ekmek bir baş soğan

Belli ki eski bir hikaye

Karşı kıyıları süzer gözüm

Denize karşımı pencerelerin

Yaktıkça ayaz yanar gözbebeklerim

 Acaba şu parlak ışıkların

Hangisindesin

Eski günlere duysam da özlem

Ellerimde yağmur gözlerimde nem

Katmerlenir aşk bende her dem

Tükendi heyecanım

Gelme artık gelme istemem

Bu bende ki tiryakilikten

 Ümit Seyhan