Yorgunum,

YORGUNUM

Uykumun ölümcül vakitleri anlarında

Damlarda su irkilirim

Tutunmak ister titrek ellerim o saçlarına

Yastıklarımda bir tel bulamam

Dokunamam hayaline

Düşerim derinlerine hüznümün

Bir döngünün ortasında beni bulurum

Zavallıya dönen gözlerim

Özlerim, özlerim, özlerim.

Söner de fenerlerim şafaktan önce

Kara dönence sarar her yanım

Zamanım zift.

Bir it ulur başucumda, bir baykuş

Tek vuruşluktur ölüm

Ahh gülüm, gülüm

Özlüyorum, özlüyorum.

Öz diyorum, öz, yangınlarda

Yakınlarda bir nehir var, bir dere, su

Bir avuç olsun al gel

Tek damlan yeter

Biter köz

Yükselir duman dağlarımda bulut bulut

Umut umut düşer damla

Anla sevdiğim anla

Cemreleri gözlüyorum

Özlüyorum çok özlüyorum…

Osman baylar