Ey Gönüllerin Sahibi

Ellerimi

Açtım semaya

Ruhumu bırakmıştım

Kalbimi anlayana

Kelam kar etmiyor,

Sevda ufkumda

Ümit vermiyor

Aşk, ne kadar

Dile getirilirse getirilsin

Edep irfan yoksa yetmiyor

İnsanlaşmayan dimağ

Ve bilinç nefsi ihya ediyor,

Münevver olmak istiyor

Sıla ruhumu cezp etse de,

Kalbim tekliyor,

Nefsi perişanlığım

Boyun büktürüyor

Sahip zaten

Her şeyi biliyor,

Yürek hevesten

Arınmadıkça kalp

Aklı derin derin

Düşündürüyor

Dünya

Ne kadar lazımsa,

İrade ve akıl için

Ne hak tanınmışsa,

Ona kulluk kıt kanaatse

Vicdan sessizleşiyor

An göçüp gittikçe,

Zaman aczi yetimi ayan ediyor,

Azim ve şevk katılaşan

Yüreği terk ediyor,

Hırs ve hınç viran eğliyor

Ey gönüllerin

Ve umutların sahibi,

Sen bilirsin, sen mağfiret

Ve rahmetin yegâne malikisin,

Yardım eyle, hoşnut olacağın

Kullarının zümresinden eyle.(Âmin)

Mustafa Cilasun