Karanlık

                        KARANLIK

Korkuyor karanlık!

Yalnızlığımla baş edememekten,

Gizleyememekten korkuyor hakikatimi.

Hakkıyla örtememekten,

Bir örtü gibi…

Gölgemle yüzleşmekten,

Bembeyaz düşlerimi

Siyaha çalamamaktan,

Koşar adımla giden gölgemin

Ayak izini bulamamaktan

Korkuyor…

Endişeli …

Sabahın olmasına ramak kala kaybolacağından

Koca bir günü yenemeden,

Hükümdar olamamaktan

Korkuyor …

Kendi karanlığından,

İs karası , yüz karası, el gün maskarası olmaktan;

Korkuyor…

İçimde biriken sırlarımı,

Sayıklarken gecenin karasında,

Aramızda kalamıyor artık ;

Korkutmuyor eskisi kadar tenhalığı .

Zifir kaçar oldu karanlıktan.

Rüzgarın yırtan sesi , kapının gıcırtısı…

Alacalı eski korku veren perdeler…

Tılsımı kalmadı artık .

Çünkü …

Korkuyor karanlık!

                                       B. ŞİMŞEK