sen hep aklıma gelince
perdeleri çekiyorum
kendi kendime küsüp
çaresizlik içersin de
yoluna bakıyorum
beni gören deli sanıyor
gönül delisi olmuş gönlüm
senden umudumu kesmiyorum
 
bağırırcasına diyorum
gel içimdeki hasreti özlemini dindir
sesim sana gelmiyor mu ey sevgili
posta kuşu yok ki haykırışımı sana
ulaştırsın
ah bir bilseydin
içim nasıl yanıyor
özlemin ateşi yandır dı
 
yaktı sol yanımı
aşkım biliyorum ki
sen isteğinle beni bırakıp
gitmedin
 
aramızda engeller var
gönül arzularken seni
hıçkırıklar boğuyor beni
sen aklıma hep gelince
 
çık gel desem engelleri aşıp da
aşıp gelebilir misin yanıma
seni sonsuza dek bekleyeceğim
gözüm yaşlı
ah be ölümsüz aşkım

Mahmut KAHRAMAN