Ayın Yıkadığı Kaldırımlarda

Sahte gülüşlerde, hain pusular 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 
Pişmanlık nehrinde durulmaz sular, 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Bahar kokuları kalmaz, hazanda 
Rüzgâr türkü söyler çaresiz anda 
Korkak fare coşar kükrer, bir yanda 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Sahipsiz anılar yarışır gider 
Hülyalar şafakla karışır gider 
Mazlumlar, zalimle barışır gider 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Yılandan daha çok zehirli yalan 
Hasret yüreklerde değişmez talan 
Ne eksik ne fazla her giden, kalan 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Onca güzelliğe rahmet okuyan 
Kendi yuvasında hüzün dokuyan 
İnadına suskun günü kâr sayan 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Acılar çalınır kolay, zor olur 
Kan gülleri açar gözler, kor olur 
Kelebekler uçar, konar yar olur 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Sevda ikliminin hicran bülbülü 
Maviler giyinmiş karanlık tülü 
Ürkek adımlarla bir yaban gülü 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda. 

Çatlayan tohumun sancısı bitti 
Geçmişi geçmişte bırakan gitti 
Nice aşktan yüce, sevgiler yitti 
Ayın yıkadığı kaldırımlarda...