Erimiştir karlar bahar gelmiştir

Köyüm buram buram kokardır şimdi

Yanıktır yürekler zikre dalmıştır

Ahali namaza kalkardır şimdi.

Hayalimde orda düşte ordayım

Burnumda tütüyor papatya çayım

Çay demlemek için kemençe dayım

Taş ocakta ateş yakardır şimdi

Kaybettim gurbette bulsam özümü

Kapanıp camime sürsem yüzümü

Babam küfeleyip kara üzümü

Boluma döküpte sıkardır şimdi.

Hatice ninemin bükülmüş beli

Tutmuyormuş artık ayağı eli

Göçünü sarmıştır bütün ahali

Baharda yaylaya çıkardır şimdi

Ah düştüm düşeli şu gurbet ele

Hasretim çiçeğe hasretim güle

Sekibağ güneyli akmere kale

Coşmuştur gök suyum akardır şimdi.

Dağların havası bir başka olur

İnsan kendin bulur,huzuru bulur

Düğünler kurulur, şölen kurulur

Efeler zeybeğe kalkardır şimdi

Dürüst ol der atam  verirken öğüt

Burda harman olmuş yüzlerce yiğit

Pamuk deresinde açarken söğüt

Yüce boz dağların  bol kardır şimdi

Bilmem bu hasrete nasıl dayanam

Oyalı yazmasın takardır Rana’m

Sağdıysa koyunun Fadime anam

Kazana peyniri dökerdir şimdi

Doğaner’im böyle yazar yazdıkca

Gurbette gurbete kızar kızdıkca

İçin için kendin üzer üzdükçe

Köyünü kafaya takardır şimdi.

 ERCAN ŞAHİN DOĞANER