ağlamak geçiyor içimden bazen
yele karışıp ,sele karışıp
kendime dolu dolu ağlamak
gülmek geçiyor bazen içimden
dudaklarım da yalancı bir iz bırakan
içimi kanağlatan riyakar tebesüümlere gülmek
ölmek geçiyor içimden bazen
gelmişi geçmişi geri de bırakarak
afilli bir terkedişle
ölmek geçiyor içimden
huzurla uyumak.
ve bir ilkbahar sabahı günahsız bir bebek gibi
yeniden ağlayarak uyanmak.