Garipler Sokağı

Gemilere aldanma beklese de limanda,

Bir hoşça kal demeden gideceğim sessizce.

Ne sevdalar yaşandı bilir misin bu handa?

Sana veda etmeden gideceğim sessizce.

Hasretinle yanarak özlediğim geceler

İsmini dudaklarım şiir gibi heceler

Çözülür desen bile çözülmez bilmeceler,

Ayrılık var demeden gideceğim sessizce.

Hep Allaha yalvardım kavuşalım diyerek

Dönüp bakmadın geri sevdiğimi bilerek

İçimde bitmez acı sen yüzüme gülerek,

Bekle beni desende gideceğim sessizce.

Ne masallar anlattım ne hikaye okudum

Garipler Sokağı’nda geldim çile dokudum

Aradığın günlerde ben yanında yokudum,

Göz yaşına bakmadan gideceğim sessizce.

Son şarkılar çalarken kemanımın telinde

Hatıralar canlandı birer birer dilinde

Yıllar yılı beklesen kırmızı gül elinde,

Karşımda dursan bile gideceğim sessizce.

DOĞANAY’ım dünyada huzur yüzü görmedi

Tanrıdan çok istedim mutluluğu vermedi

Ferhat ile Şirin’de muradına ermedi,

Çektiğim acılarla gideceğim sesizce.

Kemal DOĞANAY