Küfe Ve Çocuk

Çin'in kırsal kesiminde yaşam savaşı veren bir aile vardı.Bir gün baba,yılların verdiği yorgunlukla bir köşede oturmaktan başka işe yaramayan dedeyi, pazar küfesine koyarak nehre doğru yola çıktı. Dedeyi nehrin kenarına getirip bir köşeye bıraktı. Dede oğlunun ne yapmak istediğini anlamadı. Dedenin şaşkın bakışları altında oğul dedeyi küfeden çıkardı. Nehir kenarında yaşayan romanlara doğru yürüdü. Romanlara bir seyler anlattıktan sonra tekrar dedenin yanına döndü. Adam babasına "Artık evin burası burada kalacaksın" dedi. Yaşlı adam üzüldü fakat sesini çıkarmadı. Gemç adam ise fazlalıktan kurtulduğunu düşünerek evin yolunu tuttu. Eve geldiğinde dedesini göremeyen çocuk babasına dedesinin nerede olduğunu sordu; fakat cevabını alamadı. Çocuk bir gün arkadaşlarıyla anlaşarak oynamak için nehrin bulunduğu kısma doğru gitti. Arkadaşlarıyla tam oyuna dalmıştı ki dedesini gördü. Dedesinin yanına gitti. Neler olduğunu dedesinden dinledi. Tekrar eve döndüğünde babasına kırgındı. Ama babasına hiçbir şey söylemedi. Sık sık dedesinin yanına uğrayan çocuk babasından iyice nefret etmeye başladı. Uzun yıllar sonra çocuk büyüdü. Bulunduğu bölgede hatrı sayılır bir adam oldu. Babası da iyice yaşlanmış, iş yapamaz olunca evini babasına açtı. Günün birinde dedesine yaptıklarının kötü olduğunu anlatmak için babasına oyun oynamaya karar verdi. Babasının içine koyup nehre götürdüğü ve sakladığı küfeyi çıkardı. Babasını içine koyup nehirin yolunu tuttu. Küfede, oğlunun ne yapmak istediğini anlayan babası ağlamaya başladı. Bunu duyan çocuk aldırmadan devam etti. Nehir kenarında gelince babasını oraya indirdi. Babasına döndü ve "İşte dedemi getirdiğin yer. Yolda ağladığını duydum. Sen dedemi buraya bıraktığın zaman neler hissettiğini düşündün mü? Sadece seni buraya getirdiğim 20 dakika üzüldün. Ama dedem ölünceye kadar üzüldü. Seni bırakmam çünkü ben senin gibi kalpsiz değilim. Bu 20 dakikayı hiç unutma baba. Dedeğimi ne kadar üzdüğünüde" dedi. Sonra babasını tekrar sırtlayıp evin yolunu tuttu.