Yorgun

YORGUN

Gözlerinin peşinden dört nala koşan  yürek

Sevdanın rüzgarında boşa esti yoruldu

Elleri susturamam dilleri olmuş kürek

Bayramlık ağızlardan  kulak pustu yoruldu

Hayatımız bizimdir eller ne diye  coşar

Sabır bir dingin deniz gün gelir o da taşar

Suskun olan dilimiz çözülüp bendi aşar

Edepsizin sesinden edep  kustu yoruldu

Bilmezler ki canana bizim canımız feda

İsteğimiz çok değil sadece bir hoş seda

Oysa yar yola düşmüş etmeden bize veda

Gitme dur diyemeyen dilim sustu  yoruldu

Dolsaydı kalemine bir yada iki satır

Yar kalbinde bize yok  belli ki zerre  hatır

Gönlümüz sevenlere oluvermiş bak yatır

Umutsuz eller ona  teller astı  yoruldu

Hiç mi yordam bilmezsin yazmaz mı kutsal kitap

Bu nasıl sevdaluktur söyle bu nasıl hitap

Neredeydi yanlışım gönül aşkından bitap

Gözlerin şu ömrüme mühür bastı yoruldu..

beyazmelek