Dostum

Yangın yeri gönül ,suya meyletmez

Tutuşmak içinse ,çıra gerekmez

Savrulur da her an, rüzgar hissetmez

Söyle şimdi dosttum, külüm nerdedir

Ziya düşer cana, perde kar etmez

Avare yolcuyu, kervan beklemez

Sözüm güzel amma ,değer arz etmez

Söyle şimdi dostum, kusur kimdedir

Zayi olur vakit,sepette durmaz

Kevgir gibi bu can,zamanı tutmaz

Gitgide eksilir, üstüne konmaz

Söyle şimdi dostum, durak nerdedir

Damlayı görmeden, derya bilinmez

Gökler direksizdir,sütun istemez

Nimet olmaz başak, boynunu eğmez

Söyle şimdi dostum, bende ki nedir?

Arz edenin haline ,şahit gerekmez

Özün hası Tek tir ,çokluk bilinmez

Aşk dileyen kıtmir, geri çevrilmez

Söyle şimdi dostum, kapı nerdedir

Olmayan bedene, kefen biçilmez

Can erir mum gibi ,ışığı sönmez

Nasıl bir handır ki, gelenler kalmaz

Söyle şimdi dostum, cevap kimdedir

Ümit Seyhan