AYNI
GÖKYÜZÜ
aynı
yerden bağlanmışız aşkın içine
gökyüzüne
bakıyoruz görmez yanından
bin
hayat getiriyor avuçlarıma tesadüfler
o
kadar umut ki gözlerinden kayan yıldızlar
gizli
zamanlara sığınıyor
akıyor
ellerimden
çırpındıkça
dökülüyor kuşların kanadından izlerin
açık
bir pencereden içeri dolan aşk tutuyor bizi
çarpıyor
yüreğimize en şiddet vereninden
seziyorum
ömrüme kıyacak deli gülüşlerin
daha
ne çok kalem gezer gecelerimde bilinmez
ne
mürekkepler tüketir zaman
belki
de aynı şiire yazıyoruz ismimizi bilmeden
bin
hınç alıyoruz aşkın durgunluğundan
aynı
yerden seviyoruz suskunluğun tenini
düşlerimiz
çatlıyor göz göz içimizden
dalgalıyor
içimizdeki rüzgârın hızını
bin
hiddetle harlıyoruz solgun ateşleri
sancılar
doğuruyoruz içsel tutkularımızdan
çatlıyor
düşlerimize sızan kuşkulu eller
toprağa
düşen ilk yağmur kokusu oluyoruz
düşlerimize
uzaktan bakan gözlere
her
an kuşları gösteriyoruz
neşeyle
cıvıldayan
bin
gökkuşağı
bin
aşk oluyoruz
aynı
gökyüzünde
vildan / 2015
