Laf I Güzâf

Kalbimi kendine post eyledi yârin hayali 

Öyle gönül verdiki döndüm pervaveye 

Ey; sûveydası kalbimde tutsak olan yar 

Davacıyım bu canımdan çare eyle ey;can 

İçim bazen gül bahçesi bazen güllere ateş 

Hekim hep bir yanılgıda teşhisi tedavime 

Lokman hekim gelse çare bulmaz derdime 

Hüznün nağmelerinden yüzüme vurur gâm 

Dışım yel değirmeni una kaut olmaktayım 

Bıraktım dünyanın şaşaalı yalan yaşamını 

Artık dikenlere mora kızıla bulanmaktayım 

Yuruyorum çöllerde leylasız mecnun gibi 

Sinemde kanadı pır-pır eder bir serçe-i yürek 

İki hece sözcük var lügatımda gerisi lâf-ı güzaf 

Ay'a yıldıza pranga vurulmuş her yerim zindan 

Boşalıyor sine-i közlerime sağanak göz yaşlarım .. 

nurcihan erdogan