Işıklar Düşsün

“Ne ezilen ne ezen
Halkça bir düzen” derlerdi
İnandıkları davaya
Güvendikleri halka
Yüreklerini adamışlardı
Halk adına konuşanlar
Bu güzelim Anadolu çocuklarına
Üç beş çapulcu diyorlardı.

Kimi şafak vaktinde sehpada ipte
Kimi bozkırda
Bir mavzer kurşununda
Hayallerine elveda dedi.

Çiftçi yazardı 
Babalarının meslek hanesinde
Tamirci çırağı
Aşçı yamağıydı çoğu
Tüyleri diken diken olurdu
İstiklal marşını dinlerken
Hamasi şiirlere bayılır
Hilal bıyıklarıyla
Esir Türkleri kurtarmaya yeminler ederlerdi

“Kanımız aksa da zafer İslamın
Milliyetçi Türkiye” diye haykırırlardı

Tara çekildiler, jop yediler
Kurşun yediler ,bedel ödediler

Tığ gibi , sırım gibi gençlerdi

Düştüler
Gençliklerini yaşamadan 
Çok sevdikleri Anadolu topraklarına

Daha birkaç asır sürecek
Söylenmemiş türküleri var bu coğrafyada
Selam olsun inanmışlara
Kabirlerine ışıklar düşsün.

toynak