Çaydanlığın Altını Yakma

Bir ailen oluyor. Aile gibi değil ama, Üzülüyorsun çok.
Gecenin köründe kalkıp çay demliyorsun.
Ardından bir sigara yakıyorsun.
Bu kadar üzmüşler seni işte.
"Ne yaparsan yap umrumda değil" deniyor sana.
Sürekli.
Her cümlenin içinde.
Aklından onlarca şey geçiyor o an.
Umurlarında olmanı sağlayacak onlarca şey.
Ama olmuyor işte.
Sen kalkıp çay demlemeye devam ediyorsun.
Eski bir demliğe su doldurup ocağın en küçük gözüne koyuyorsun.
Yakmışlar çaydanlığın altını zaten. Sende yakma onu.
Su kaynayana kadar yüzlerce çizik atıyorsun kendine.
Ne yaparsan yap demişlerdi sana. Yapamıyorsun bir şey.
Su kaynıyor.
Yine de yapamıyorsun.