Porselen Yüreğim Harika Ufuk'larında 2

Melekler diyarından geçtim
bir azrailin şah damarımı emişini geçemedim
sanırım bir de o bilmiyor sensizliğin emmişini

yoklarını batırıyor
öyle acı veriyorsun ki
beyin damarlarım kanıyor
omurgasından kuvvet alıyor

kuvvetsiz ümitsiz değilim gene de
bu yüzden aşk şah damarımla emişiyor
bu yüzden aşk-ı hayat şah kanımda ölmüyor
bu yüzden zifiri karanlığın asi mavi düşleri
ay ışığına beşik kurmuş sallanıyorken
beyin jimnastiğim ölmüyor

sonra !
gecenin şavkı zevaline vuruyorken
omuzlarıma Harİka bir peri konuyor

sen diyor sen
sen hep iyi ol
benim kadar değil
benlerim kadar iyi ol
içimdeki sen kadar
susuz kalmış zehr-i mar kadar iyi ol


git sen cennete gir
ben ayağın bastığın toprağın olurum

git cehennemde yanan ateşim ol
kızgınlığına açan gülün olurum

git bir canımız bin derdimiz olmasa
nasıl ruhum külüne şükür bulsun

git dediğime inandın mı şimdi
yenilgilere yenilendir ruhumu
dirence dayanmayı öğret bana

Harika ışığınla aydınlansın ufuklarım
sarı yüzlü kırmızı şelbetli sancılar damıtmasın şiirler
hayat yolcusu türküler tınısı yıldızları indirsin eteğimize

gir cennete kova kova
beni de çağır düşlerine
nolur azad eyleme
uçuyorum artık

..... nasıl olsa senin için ölen bir kadın var


esvgili kalem dostum arkadaşım Harika UFUK esintisine ithafen !
naz-ü hüzün dür yazılan belkide biz bize uçtuğumuz kanatlar

Gülay GÖKTÜRK