Edebiyat ve Kültür Platformu
Senden Kalan Yalnızlık
Bir bahar akşamıydı
Penceremin dibinde oturmuş
Baykuşların naralarını dinliyorum
Dinlerken seni düşünüyorum
Gözlerim yaşla dolardı
Dudaklarım titrek titrek ismini söylerdi
Yıldızlar bana küsmüş bu gece
Yalnızlığın almıştı benden, seni hatırlatanları
Güneş doğdu vapur sesiyle uyandım
Sahile koştum
Martılar çığlık çığlığa seni haykırıyordu
Sanki gitme diyor muşçasına
Bugün bir arkadaş buldum kendime
İsmi senden kalan yalnızlık
Dertleşir, ağlaşırız saatlerce
Baharlar olmasın istiyorum
Kavuşayım derken yalnızlığınla boğuşuyorum
Şimdi martı seslerinin tiz çığlığındasın
Seni düşünüyorum, gidişine ağlıyorum
Senden Kalan Yalnızlık başlıklı yazı erhan akkuş tarafından
28.02.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.