Yok

yağmurun her damlası süzülmüş yapraklardan

gökyüzü hıçkırıklara boğulmuş

pişmanlıklar el sallamış aşkın son durağından

bavulundan hayalleri dökülmüş giderken

ağlamak yok

hiç yok

geçti artık geçti çok

derken bile sancır içim

amansız bekleyişler göz süzmüş uzaklardan

vurur tokmağını sanki yüreğime zaman

özlemek yok

hiç yok

bitti artık bitti çok

derken bile acır içim

son gidişler kapatmış kapıları ardından

aşkın kuralında dönmezmiş giden

derman yok 

hiç yok

durdu artık durdu çok

derken bile yorgun içim

Vildan Çalışkan KILIÇER

Web : www.vildancaliskankilicer.com.tr