Mesafeli

Say ki yetim bir çocuğum ıssız sokakta

Ne bir mendilim var cebimde

Ne  tek kuruş para

Yalnız gözlerin var hayalimde

Onlar ki yüreğime narin dokunuş

Onlar kalbimdeki en derin yara…

Tut ki açlıktan kırılıyorum

Vahşi akbabalar bekler başımda

Dudağım kurumuş bak yanıyorum

Gözlerin ölümle ramak aramda

Ben onları düşünüp gülümsüyorum

Onlar ki basılan tuzdur yarama..

Belki bir sarhoşum belki avare

Amaçsızca dolaşıyorum sokaklarında

Nasıl bir dertse bu bulunmaz çare

Derdimin dermanı çok uzaklarda

Derinden bir iç çekip hıçkırıyorum

Gözlerinle yıllar var sanki aramda…

Say ki bir küfürbazım maziye söven

Hani pişmanlık illetine öyle tutulmuş

Keşkelerine  sarılıp dizini döven

Hani herkes tarafından hep unutulmuş

Yine küfürlere kardırma beni

İstersen bir tek gün bile arayıp sorma

Yeter ki;

Yeter ki, gözlerinle mesafe koyma arama…

beyazmelek